سلام

منتظر نيستم اما به همه ي منتظرا تبريک مي گم.

امشب شب بزرگي براي همه ي شماست مي دونم.

امشب و فردا موعود متولد مي شود.

کاش من هم مي تونستم منتظر باشم .

حالا اگه مومن نبوديم چي؟ تکليف ما چي مي شه ؟

عمري است سر گراني مي کنم

تا

از سرگرداني رها شوم

اما

هنوز زنجيري سين سر خويشم!

بدون هيچ مقدمه اي من خدا رو دوست دارم.

يعني خدا با ارزش ترين چيزي هست که دارم.

من بدون اون هيچم.تصور نبودنش هم آدمو ديوونه مي کنه.

از برهان عليت تو کتاب ديني راهنمايي تا برهان واجب الوجود و ممکن و الوجود دانشگاه!

همچين به دلم ننشست.چه جوري بگم دلمو قرص نکرد اگر چه دهنمو بست.

البته منظور من رد کردن روش عقلي استدلالي خوداشناسي نيست. يعني تو قد و قواره ي ما زار ميزنه همچين نظرياتي.

روش عقلي طرف داراي پر و پا قرصي هم داره نمونش همين آبجي خودم.

اما براي من کمي تا قسمتي لا يتچسبک بود!

در عوض خيلي وقتا خدا رو با تموم وجود حس کردم. اما...

مشکل من اينه که نمي دونم چه جوري مي شه به خدا رسيد؟

شوخي نيست فاصله ي زيادي بين خالق و مخلوق.

اگر چه رسيدن مهم نيست. مهم تصميم براي رفتنه.

اما بايد يه جوري اين اصله رو کم کرد؟ راه درستو رفت!

راه کدومه؟راهنما کيه؟

تکليف من چي مي شه؟

سلام

حتما اين روايت رو شنيديد که آدم هر چي رو که دوست داشته باشه با همونم محشور ميشه.

حتي اگه اون چيز يه تيکه سنگ باشه!

خدا

مامان بابا خانواده.کشور دوست شخصي تراش مثله: (براي من) دفتر جلد قرمزم.گوشه ي دنج کتابخانه ي پويا و...

خيلي چيزاي ديگه که دوست دارم.خوب همشم که نمي شه گفت!

بعضي ياشو مي شه يه جورايي سنجاق کرد به عشق خدا و توجيحش کرد و ..

بقيه رو چي ؟

محبت تو ذات آدمه. اما با اين حسابم قبرمون خيلي شلوغ پلوغ مي شه.

من که شديدن پا بست دوست داشتني هام هستم.

مگه مي شه دوست داشت اما پابست نشد؟